Drewniany kościół w Świętym Miejscu pod Przasnyszem przyciąga uwagę nowym wyglądem. Szczególnie rzuca się w oczy jego kolorystyka. Obecne barwy są inne od tych, do których przez lata przyzwyczaili się mieszkańcy, co wzbudziło ich duże zainteresowanie. Jednak o ich wyborze zdecydowały wyniki badań konserwatorskich.

Wyjaśnień udzielił proboszcz parafii pw. św. Stanisława Biskupa i Męczennika w Świętym Miejscu, ks. kan. Jacek Daszkowski. Odpowiedzi należy szukać w dokumentacji konserwatorskiej dotyczącej prac przy kościele, która pokazuje, że obecna kolorystyka nie wzięła się znikąd. To efekt przeprowadzonych badań, które prowadziła konserwator dzieł sztuki Justyna Dzieciątkowska. Analiza materiałów archiwalnych, jak i zachowanych na drewnianych elementach pozostałości dawnych powłok malarskich, pozwoliła ustalić, że elewacja kościoła była w przeszłości kilkakrotnie przemalowywana. Najstarsze są ślady warstwy malarskiej pochodzącej z XVIII wieku. Był to kolor o odcieniu błękitno-kobaltowym, położonym na pobiale. Nie zachowały się jednak dane dotyczące wyglądu i kolorystyki elementów architektonicznych, takich jak gzymsy czy obramienia okien. To było powodem, dla którego zdecydowano o odtworzeniu późniejszej fazy historycznej. Z tego okresu zachowały się informacje pozwalające znacznie dokładniej odtworzyć kolorystykę budynku. Badania wykazały, że większe powierzchnie ścian były wówczas utrzymane w ciemniejszym odcieniu ugru z ochrą, natomiast elementy takie jak gzymsy oraz obramienia drzwi i okien miały jasnożółtą barwę. Dodatkowym elementem kompozycji była drewniana belka podwalinowa pomalowana na ciemnobrązowo.

To właśnie zestawienie kolorów możemy dziś oglądać na odnowionym kościele. Przywrócenie historycznej kolorystyki było tylko jednym z elementów prowadzonych prac. W przypadku drewnianego kościoła równie ważne było zabezpieczenie jego konstrukcji. Drewno przez lata było wystawione na działanie wilgoci i promieniowania słonecznego. Sprzyjało to również rozwojowi organizmów, które powodują sinienie drewna i przyczyniają się do jego degradacji. Prace konserwatorskie nie tylko zmieniły wygląd świątyni, ale przede wszystkim pomogły zachować jej zabytkową konstrukcję dla przyszłych pokoleń.

ESKa