1 marca 2026 r. swoje 100. urodziny świętował Zygmunt Ciachowski z Kadłubówki, najstarszy mieszkaniec parafii Nowe Miasto. Rodzina oraz zaproszeni goście wzięli udział w przyjęciu urodzinowym.
Zygmunt Ciachowski urodził się w folwarku Ogonowo (par. Dziektarzewo, k. Glinojecka). Gdy był jeszcze bardzo mały, jego rodzice przenieśli się do folwarku Przepitki, w gminie Nowe Miasto.
Ojciec pana Zygmunta Antoni Ciachowski pracował przy koniach, matka Aleksandra, zajmowała się domem. Mieszkali w czworaku.
W 1953 r. Zygmunt Ciachowski ożenił się z Krystyną Moszczyńską z Jędrzejewa (obecnie Kadłubówka) i zamieszkał u żony. Są małżeństwem ponad 72 lata, co stanowi rekord w gminie. W następnym roku urodziło się ich pierwsze dziecko, Jerzy, ale zmarł po trzech tygodniach. W 1955 r. urodziła się Ewa, po roku Edward Marek, a w 1966 r. Krzysztof.
Tamte lata...
W latach 60. XX w. spaliły się im doszczętnie zabudowania oraz bydło i świnie. Życie było ciężkie. Dochód z gospodarstwa niewielki. Pan Ciachowski całe życie pracował także przy budowie dróg, ale pensja nie była wysoka. Dorabiali, zbierając jagody. Los nie oszczędzał im zmartwień i łez. W 2003 r. zmarł ich syn Marek, a w 2019 r. Krzysztof. Pan Zygmunt ze łzami w oczach mówi, że ma tylko jedno życzenie: „Żeby moja córka żyła…”.
Obecnie...
Mimo podeszłego wieku państwo Ciachowscy trzymają się dobrze, mieszkają sami, radzą sobie z podstawowymi czynnościami. Widuję ich jeszcze w kościele oraz na cmentarzu. Do niedawna pan Zygmunt jeszcze sam przygotowywał drewno na zimę. Leków żadnych nie bierze.
Mimo tylu ciężkich przeżyć i doświadczeń są ludźmi pełni optymizmu; żartują, życzliwi, uśmiechnięci. Gdy pytałem panią Krystynę o początek ich związku, odpowiedziała ze śmiechem: „Przychodził i przychodził, ja go nie chciałem, aż mi się w końcu naprzykrzył”. Mąż nie pozostaje jej dłużny: „Jeżeli pan jeszcze nie jest żonaty, to panu radzę, żeby pan dobrze szukał i nie trafił tak jak ja”.
Kamienne gody...
W 2023 roku państwo Krystyna i Zygmunt świętowali 70. rocznicę małżeństwa, czyli kamienne gody, a 1 marca 2026 r. celebrowali cały wiek życia Pana Zygmunta. Odbyła się uroczysta msza. Jubilat ubrany elegancko, siedział w pierwszej ławce. Pan Zygmunt nadal porusza się w dużej mierze samodzielnie, umysł też ma sprawny. Życzymy, by taką formę zachował na kolejne lata swojego życia.
Komentarze obsługiwane przez CComment