– Ty też jesteś korespondentką wojenną – raczej stwierdził niż zapytał mężczyzna mojego życia, gdy oglądaliśmy komedię o dziennikarce sportowej, która spotyka się z korespondentem wojennym, zarazem pisarzem i chce stać się dla niego kimś ważniejszym niż bohaterka randki.

Do rolników protestujących w obronie swoich warsztatów pracy, domagających się opłacalności produkcji rolnej, warunków konkurencji na rynku krajowym i unijnym dołączyli… myśliwi. Liczą, że w tych protestach również ich krzywdy zostaną usłyszane.

Kiedy tydzień temu sięgnąłem po temat „radiowy” – przyznam, że trochę z sentymentu, a trochę z potrzeby wydobywania z lokalnej historii tego, co może być odskocznią od niespokojnych czasów – nie spodziewałem się aż takiego zainteresowania Czytelników.

Wygląda na to, że ponownie weszliśmy w „epokę starców” na politycznych szczytach. Po drugiej wojnie było ich relatywnie wielu, wśród nich tak wielcy mężowie stanu, jak Churchill, de Gaulle, czy Adenauer. Wiek wtedy nikogo nie interesował.

„W pustyni i puszczy” Henryka  Sienkiewicza przerabiałem trzy razy. Pierwszy raz dawno, dawno temu w szkole podstawowej, drugi raz dwa lata temu, trzeci – w ubiegłym roku. 

Czasem dzieje się tak, że dwie różne osoby wpadają na ten sam pomysł. Piszą podobny tekst piosenki, komponują podobną muzykę, malują podobne obrazy, wykonują podobne rzeźby czy grafiki albo czyni to jedna z osób, a druga, gdy to odkryje, rezygnuje ze swojego pomysłu; tak bywa w przypadku książek czy filmów.