Język polski sięgnął bruku... Bruku sejmowego. Jesteśmy już przyzwyczajeni, że na sali plenarnej i na komisjach, nie mówiąc już o poselskich mediach społecznościowych, pada coraz więcej słów ostrych, wulgarnych i obraźliwych. Obecnie nazywamy je… parlamentarnymi.

Zaprawdę powiadam wam waćpanowie, mości panowie i waszmościowie ziemi ciechanowskiej i najjaśniejszej Rzeczypospolitej, ku Bożej Krówce chyżo bieżyć nam trzeba. Ku Bożej Krówce chyżo bieżyć nam trzeba, albowiem tamże kwiecia rozmaitego i badyla wszelakiego dostatek i kwiecia owego i badyla my niechybnie nabyć musim, coby kwiecie owe i badyl niewiastom naszem we darze złożyć dnia ósmego miesiąca trzeciego roku pańskiego bieżącego.

I znowu wszystko kojarzy mi się z jednym… z literaturą. Kto by pomyślał, że źródłem inspiracji może być polityka, zwłaszcza polityka PiS-owska. A jednak. Gdy po expose w sprawach polityki zagranicznej Radosława Sikorskiego rozwinęła się w Sejmie burzliwa debata, moją uwagę przyciągnął profesor Zbigniew Rau, były minister spraw zagranicznych w rządzie PiS, który wypomniał Sikorskiemu, że obiecywał dwa lata temu grę na dwóch fortepianach (unijnym i amerykańskim) a tymczasem nie umie grać nawet na cymbałach.

Pamięć żołnierzy niezłomnych z terenu północnego Mazowsza ciągle nie słabnie, czego dowodzą między innymi uroczyste obchody Narodowego Dnia Pamięci „Żołnierzy wyklętych” w różnych miejscowościach naszego regionu w miniony weekend. Jednym z tych, którego nazwisko w tych dniach przypomniano był Konstanty Kociszewski, nauczyciel szkoły w Prusinowicach i Świerczach, w czasie wojny żołnierz Związku Walki Zbrojnej/Armii Krajowej oraz członek Tajnej Organizacji Nauczycielskiej,

Kosynierzy to dawne formacje zbrojne, zazwyczaj tzw. pospolite ruszenie, walczące w polskich powstaniach narodowo-wyzwoleńczych.

I follow the Łydynia, down to Konopnicka Park, listening to the wiater of change.