„Kiedy rozum śpi budzą się demony” - tak twierdził Goya, słynny hiszpański malarz na przełomie XVIII i XIX wieku. Ta myśl, kiedyś przypisana do konkretnego dzieła, zaczęła żyć własnym życiem i była umiejscawiana w najprzeróżniejszych kontekstach. Francisco Goya lubił eksponować przywary Hiszpanów swojego czasu.
W miniony czwartek w Liceum Ogólnokształcącym im. Stanisława Wyspiańskiego w Mławie zainicjowano uroczyste obchody 120-lecia szkoły i zarazem uczczono 120. rocznicę urodzin profesora Tadeusza Korzybskiego, wychowanka tejże szkoły, wybitnego polskiego biochemika i ojca „polskiej penicyliny”.
Cóż za emocje, stres i gra nerwów… na zimowej olimpiadzie we Włoszech. Mam na myśli głównych aktorów tego widowiska i ich najbliższych: trenerów, teamy oraz rodziny, ale również nas widzów. Jedni „na żywo” w Mediolanie i Predazzo, drudzy na kanapach przed telewizorami (w tym niżej podpisany). Znajdując się w tej najbezpieczniejszej grupie, próbuję sobie wyobrazić co czują i jak znoszą tę presję sami uczestnicy.
I nadszedł kres. I wypełniło się, co było napisane, albowiem taka jest wola boska. I jako napisano w piśmie, wszystko kres swój mieć musi i nic po wieki wieków trwać nie może. Nietrwała natura tegoż świata, chyżo bieży czas i lata, przeto niechybnie do kresu zmierza to, cóż początek onegdaj swój miało. Tako i natenczas kres nadszedł i na nic lament i łamanie rąk. Nadejszły ostatki.
