Napoleon mawiał, że aby wygrywać bitwy trzeba mieć dużo szczęścia. Umiejętności, wiedza, doświadczenie też się liczyły, ale miały znaczenie podrzędne. Dlatego takich generałów dobierał, którzy w jego mniemaniu cieszyli się opieką Opatrzności. Nikt jednak nie jest dzieckiem szczęścia na wieczność. O tym wielki wódz nie wiedział i niewiele myśląc pognał swoją armię na Moskwę, gdzie szczęście go opuściło. I już nie wróciło.

Jednym z ważnych elementów topografii dawnego Mazowsza były zamki, które spełniały przeróżne funkcje, nie tylko obronne czy rezydencjonalne. Do dziś na północnym Mazowszu przetrwały jedynie trzy zamki – w Płocku, Ciechanowie i Pułtusku, a przecież jeszcze w XVI czy XVII wieku było ich kilkanaście.

 „To był sen, piękny sen... W Barcelonie, bliżej gwiazd...”

Zaprawdę powiadam wam, zapłakały niebiosa nade najjaśniejszą Rzeczpospolitą i ciechanowską ziemią wysuszoną na wiór i zlitowawszy się nade losem okrutnym krainy owej, gdzie bursztynowy świerzop, życiodajnym monotlenkiem diwodoru zrosiły z lekka, jakoby łaską uświęcającą i jakoby zbawieniem ode złego, zmywszy z grubsza z ziemi owej utrapionej wegetacyi i egzystencyi troski, co się suchotą zowie.

Maciej Tomczykiewicz, poseł KO, zaskoczył wielu, gdy w niedawnej debacie sejmowej na temat wyboru sędziów do KRS zacytował Albusa Dambledor'a z Harry Pottera: „Nadejdzie czas, gdy będziemy musieli wybierać między tym co łatwe, a tym co słuszne".

W ubiegłym tygodniu w polskich mediach znowu zagościli „Pancerni”. A wszystko to za sprawą 60. rocznicy wyemitowania przez telewizję pierwszego odcinku serialu „Czterej pancerni i pies”, który stał się filmowym hitem PRL-u, a jego bohaterowie „herosami zbiorowej wyobraźni Polaków”.