Zaprawdę powiadam wam, nadejszła ci ona. Wyczekiwana wielce i utęskniona przeze księżyca zachodów wiele, coby nas wywieść z ziemi zmarzniętej, ze domu niewoli i coby nas zbawić ode mrozu złego.
Nadejszła, niczym Mesyasz i Zbawiciel po wtóre, niczym Człek-Nietoperek ze grodu Gotów i Superczłek ze planety Kryptowalut, niczym cesarz NawpółLeon ze Elby, niczym Michał Jordanowski ku Enbijej w Jułesej, niczym Arni Czarnomurzyński do Sary Kondor na bicyklu, we binoklach i we skajowy waciak odziany i niczym wachmistrz gwardzista ludowy Władko, co się matury podjąć raczył we trzebiatowskim grodzie roku pańskiego dawno, dawno temu. Natenczas radość we sercach naszych zagościć raczyła, kiedym Marzenę utopili we wodnych Łydyni odmętach i tedy spożywać już możem we spokoju, acz jeno pamiętać nam trzeba, coby po świcie jeno i coby po zmierzchu kres spożywania uczynić, albowiem prohibicya.
Czas to wszak pokus wszelakich. Baczenie tedy miejcie, coby po spożyciu mustanga swego nie dosiadać, albowiem tedy jeno pieśń wam pozostanie ku niebu wznieść – więc chodź, pomaluj mój koń, na żółto i na niebiesko. Zaprawdę powiadam wam, ogiery owe narowiste wielce, przeto nie dla nich ciechanowskie prerye. Dla nich radomskie stepy rozległe, człeczą stopą i machinami latającymi nie skażone. I tudzież na radomskich stepach kowboje tutejsi ogiera dosiadać będą, co we tamtejszej gwardyi ładu i porządku pilnują, niczym na teksańskiej ziemi ten, co jedną prawicą klaskać potrafi. Mawiają, iże zatrzasnął ci on za sobą obrotowe wrota, jeno zaprawdę powiadam wam, to żywot zakończył świat. On wejść raczył na wyższy level.
Takaż to wiosna, waćpanie sierżancie. Narwana niczym król jankeski, co wpierw bój napoczyna, coby natenczas pretensye czynić, iże mu pomóc nie chcą. Nieobliczalna niczym FIFkA, co oko ma nie na Maroko, jeno na Dakar. Nieprzewidywalna niczym aura we dniu Paschy, co widmem szponów mrozu tnących trwogę sieje, kiedy nam już kiełbasa ze grilla marzyć się raczy. Bezlitosna niczym Adam z Krzemowej Doliny, co o kanclerza narodowej zdradzie prawi wobec liberum veto jego sejfowego. Niespodziana niczym tajemny papirus bezimienny, co do kasztelan byłej Strumyckiej-Krab adresowan i któren ujawnion niespodzianie przeze wihajster, co się jutubem zowie. Zaprawdę, tyleż ma twarzy waćpanna owa zielona i ukwiecona, iże porachować nie sposób.
Za niewiastą ową we oddali zajęca już widać, co jajca niesie, przeto rzeżuchę nam sadzić trzeba, cebulak szykować i za baziami spozierać, coby palma była. Obaczyć jeno raczcie, iże u kresu miesiąca trzeciego czasu dylatacya nastąpić raczy niechybnie, przeto baczcie uważnie ku zegarom waszym słonecznym, coby świątyni wam na cztery spusty nie zamkli, nim ze palmą we progach kościoła staniecie. Coby wam jaki szczygieł ze palmą nie wywiał do Nowej Huty.
Zaprawdę powiadam wam, wiosna zacną jest i szlachetną, jeno i ona szkody czynić raczy na ciele i umyśle, kiedy nam palma odbije. Uważać tedy wpierw raczcie, coby kontuzyi nie doznać, kiedy wihajster ów, co obrazy ruchome czyni, przeze okno ciskać poczniecie dnia dwudziestego szóstego miesiąca trzeciego roku pańskiego bieżącego. Zaiste, modły nam tedy wznosić trzeba, coby i gladyatorzy nasi wiosnę poczuć raczyli. Coby gang ów iliryjski niczym Marzenę we wodne odmęty cisnęli, coby nam dnia wagarowicza ode mundyalu uczynić nie raczyli, a dnia pierwszego miesiąca czwartego roku pańskiego bieżącego rzec nie raczyli, iże aprilis prima. Zaprawdę, takiej dezinformacyi i takowych fejk niusów zaiste nam nie trzeba.
Albowiem we razie przeciwnem inszym pańszczyzny odrabianiem parać się im poradzim. Imperyaliści wszak stonkę już zrzucać poczęli, a zbierać nie ma komu.
Komentarze obsługiwane przez CComment