Tydzień temu pisałem o obrazie Jana Matejki „Przyjęcie Żydów”, który – przypomnijmy – przedstawia pierwszych w naszych kraju osadników żydowskich na tle płockiej katedry, a także o obecności gmin izraelickich na północnym Mazowszu w średniowieczu i na progu nowożytności. Dziś chciałem nieco uwagi poświęcić dość wyjątkowej grupie mieszkańców Mazowsza, których zwykło nazywać się „judaizantami”.

Czekaj tatka latka… To przysłowie, które podobno jest mądrością narodu mówi nam, że nie należy mieć większej nadziei na spełnienie oczekiwań. 

Wszyscy znamy popularne powiedzenie „nie wie prawica, co czyni lewica”, ale w Polsce uformowało się przysłowie całkiem nowe – nie wie lewica, co czyni lewica...

Dzisiejszy tytuł to oksymoron, błąd logiczny, sprzeczność sama w sobie. Niektórzy powiedzą że nie ma takiego zwierza w realnym życiu, a jednak zdarza się poniekąd bo nawet starożytni Rzymianie mieli na to własne określenie, w ich pięknym języku -contradictio in adiecto. 

Żyjąc w epoce, w której obraz wyparł słowo pisane, w czym niektórzy upatrują nieuchronne cofanie się w rozwoju i powrót do form komunikacji naszych przodków sprzed wieków, chciałbym na wstępie – zanim przejdę do meritum – skierować uwagę Czytelników na jeden z obrazów Jana Matejki, obecnie znajdujący się w zbiorach Zamku Królewskim w Warszawie, zatytułowany „Przyjęcie Żydów” albo „Przyjęcie Żydów Roku Pańskiego 1096”.

Nie będzie gigantycznego lotniska w Baranowie, skończył się kolejny piękny sen o potędze Polski, która zdaniem poprzedniej władzy nie tylko wstawała z kolan, ale chciała się unieść w przestworza. Nowy rząd, po ponad półrocznych analizach (komisja ministra Macieja Laska) zdecydował, że Centralny Port Komunikacyjny, największe lotnisko w tej części Europy w wersji PiS nie powstanie.