Od trzech tygodni nie milkną w mediach pytania i komentarze na temat zbiegłego na Białoruś byłego już sędziego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Tomasza Szmydta, wobec którego postawiono zarzut szpiegostwa. W lokalnej prasie oraz w rozmowach mieszkańców naszego regionu pojawia się wątek jego związków z Mazowszem: dzieciństwo i młodość spędził w Ostrołęce, pracował w sądach w Ciechanowie i w Płocku, był postacią znaną – choć nie przez wszystkich cenioną – w gronie miejscowych prawników.

10 maja br. Rada Języka Polskiego ogłosiła zmiany zasad pisowni naszego języka. Rewolucji językowej nie będzie, zmian będzie zaledwie kilkanaście, wejdą w życie 1 stycznia 2026 roku. Dotyczą one reguł używania wielkich i małych liter, a także pisowni łącznej lub rozdzielnej oraz użycia łącznika. 

Łąki, pola, kwitnący rzepak, w oddali las, gdzieniegdzie wąska nitka rzeczki – przed moimi oczami przemykał dobrze znany krajobraz. Miejscami trochę niżej, miejscami wyżej, ale to i tak nic w porównaniu do terenu, na którym wychowali się moi kuzyni. Dla nich pejzaż mazowiecki jest zbyt monotonny.

W ubiegłym tygodniu, dokładnie 15 maja, przypadało wspomnienie liturgiczne św. Izydora Oracza, patrona rolników, do dziś czczonego w niektórych parafiach diecezji płockiej i łomżyńskiej. Ten hiszpański święty, żyjący na przełomie XI i XII wieku, do chwały ołtarzy wyniesiony dopiero na początku XVII wieku, szybko stał się popularny w wielu częściach ówczesnej Rzeczpospolitej, w tym również wśród mazowieckich rolników.

Mieszkając na prowincyi i żyjąc lokalnymi sprawami, często zapomina się, że obok może być trochę inna prowincya, lepsza lub gorsza, ale inna.

I przyszedł maj ze swoim rozkwitem, rozświergotaniem, rozśpiewaniem, świeżością i nowością. Idzie nowe, aż chce się powiedzieć, a właściwie: przyszło nowe. Również w samorządzie.