Kiedy rok pański nowy stanął, najjaśniejszą Rzeczpospolitą śniegiem zasypawszy, lodem skuwszy i mrozu szponami tnąwszy, na powrót za wielką wodą, jako i roku pańskiego zeszłego, hormonu samczego poziom normy wszelakie przekraczać począł.
Jakaż przyczyna stanu rzeczy tegoż - bąbelków we napitku nadmiar, li ogniami sztucznemi ekscytacya - tegoż wiedzieć nam nie dano, w każdem razie jął po wtóre przyrodzeniem pokaźnym król jankeski się chełpić, a coby wiary po temu lud dał, wziął był i króla indiańskiego znade Orinoko uprowadził. Zaprawdę król ów litości nie godzien, albowiem nicpoń ci on i urwipołeć, jeno inszy uprowadzenie owo problem czyni. A problem ów takowy, iże rozmiar ma znaczenie.
Żachnie się pewno jeden z drugiem, co go natura obdarzyć nie raczyła, i tenże i u mnie zrozumienie znajdzie. Jeno cóż począć, waszmościowie drodzy, kiedy nie masz sprawiedliwości na tym łez padole. Albowiem kiedy atrybutów posucha, na nic racya twa i na nic argumentum twoje. I nie ważne, czyś szybki Lopez, jako król jankeski, czyś długodystansowiec cara ruskiego wzorem, kiedy miecz twój nikczemny, czołg mały, a haubica procy bliższa. Jakaż to losu ironija, jakiż to opatrzności sarkazm i jakiż fortuny nieśmieszny żart, iże człek, co się ode zwierza wszelakiego ponoć ilorazem pokaźniejszym chełpi, probierzem potęgi swej instynkta pierwotne czyni i jako bestyje czworonożne kły szczerzywszy i na głowie swe sitowie stroszywszy, przyrodzeniem beztrosko wymachuje.
Czegóż się waćpan dziwujesz, wszak zawżdy takoż bywało, zakrzyknie jeden z drugiem. Nie bądź że waćpan takoż cepowaty i jako dziatek łatwej wiary. Żywot człeczy barbarzyństwem naznaczon, a ninja nie może być miętka. A i owszem waszmościowie, lecz tedy pytam ja - zali takiż obraz nam miły i godzim się na dictum takowe? Poddajem się niechybnie i rozwojowi człeczemu odpór dajem? We miejscu stać wolim, li nazad bieżyć? Po temu właśnie zdziczenie tryumfuje, albowiem każden jako pospolitość przyjmuje.
Dictum takowego implikacyą konsekwencyi nadobnych bezmiar, przy którem króla indiańskiego casus pikusiem się jawi. Oto ofiara ustąpić musi, albowiem agresor przyrodzenia pokaźniejszego dysponentem. Oto pokrzywdzon wdzięczność po wielokroć okazywać winien, albowiem łaskawca większego przyrodzenia posiadaczem. Oto męczennik w oczach możnowładców pionkiem, albowiem najeźdźcy przyrodzenie większej dukatów ilości miarą. A kiedy przyrodzenia wielkość oszacować niełatwo, łatwo we samozachwyt wpaść może właściciel jego, jeśli ego u niego nie mniejsze. I tedy każden rykoszetem razy przyjąć może, choćby i w boju kompanem był, a po temu jeno, iże maść jakowąś grenlandzką posiada na przyrodzenia porost.
Nawiasem rzekłszy, pomarańczowa lica jego barwa coraz to głębszy i coraz to bardziej nasycony odcień przybiera. Zali skutek to jakowyś uboczny?
Jako śpiewał bard Cześko, dziwny ów świat. Jeno śmiem wątpić, iże ludu dobrej woli więcej, albowiem gdybyż więcej było, w inszym miejscu byli bym my natenczas. Zaprawdę nie raczy ludzkość nauk pobierać po szkodzie, a historyja na powrót koło zataczać raczy. Każden sobie rzepkę skrobie, a tym bardziej atencyjnie, kiedy bardziej wyrośnięta. Asesorzy włosie rwą z głów, albowiem na cóż kodeks, kiedy młotek ich mniejszy, niźli króla berło, togi ich krótsze, niźli cara żupan, a temida słabowita nazbyt, coby fallusy ich potężne podźwignąć, a tem bardziej zważyć.
Prawda to wszak jak świat stara, iże coby przyrodzenie rosnąć mogło, wpierw krew ku niemu napłynąć musi, a coby tamże napłynąć, skądś wpierw odpłynąć winno.
Komentarze obsługiwane przez CComment