Był wtorek 31 sierpnia 1982 r. Druga rocznica podpisania „porozumień sierpniowych” i ponad pół roku od momentu wprowadzenia w Polsce stanu wojennego. Na ulice ponad 60 miast w Polsce wyszły tysiące ludzie. Najwięcej w Warszawie, Gdańsku, Wrocławiu, Krakowie i Nowej Hucie oraz w miastach na Górnym Śląsku i w Zagłębiu Miedziowym.

Za parę dni obchodzić będziemy kolejną rocznicę wybuchu II wojny światowej. Mimo upływu 85 lat, data ta, jak cierń, tkwi w świadomości zbiorowej Polaków.

Jestem już w dojrzałym wieku i łatwo się nie gorszę. Wiadomo, widziałem sporo i doświadczyłem wiele w różnych miejscach planety.

W miniony czwartek minęło 440 lat od śmierci Jana Kochanowskiego, który – przypomnijmy – zmarł 22 sierpnia 1584 r. w Lublinie. Jego biografia, a jeszcze bardziej jego twórczość, są w Polsce dość znane, gdyż wśród twórców epoki renesansu to właśnie on uważany jest za tego, który najbardziej przyczynił się do rozwoju polskiego języka literackiego.

Jeszcze nie ochłonęliśmy po igrzyskach olimpijskich w Paryżu, jeszcze nie przetrawiliśmy szoku po startach naszych sportowców, a już szykują się nam igrzyska w… Warszawie?
Szykują, to za dużo powiedziane, w zasadzie mamy się przygotować do „zgłoszenia kandydatury” do organizacji IO w roku 2040 lub 2044.

Jak wiemy cała Zjednoczona Prawica (choć podzielona na frakcje) prezentuje się głośno jako formacja patriotów. Wszystko pod hasłem "Bóg i ojczyzna".