Zaprawdę powiadam wam, przedewiośnia podmuch we powietrzu czuć. Słonko raźno promieniowaniem superfioletowym lico grzeje, chmurek ci u nas posucha, Celsjusz wzrostu pokaźnego, ptactwo ćwierkać poczyna, kwiecie mrugać, robactwo z wolna wyłazić, z dala boćki słychać się zdaje, znade wschodnich krain napalmu zapach o poranku, machin latających rubaszny stukot, kul armatnich świst frywolny, a pośród odgłosów owych natury ajatollahów bluzgi, fatwy i pomstowanie.

Na całym świecie szaleje zawierucha. I algorytmy sztucznej inteligencji. Snują się snadnie realne i wirtualne, dystopijne wizje, zblazowane na prawdziwych lękach. Boimy się wojen, kryzysów, biedy, czasami psychozy, niektórzy pewnie nawet kosmitów.

Rok poświęcony Mazowszu z okazji 500-lecia jego włączenia do Królestwa Polskiego to świetna okazja, aby przypomnieć o kilku ważnych i wyjątkowych zabytkach, których historia jest nierozerwalnie z Mazowszem związana. Zacznę od kielicha i pateny Konrada, jednych z najcenniejszych zabytków ze skarbca płockiej katedry, dziś przechowywanych w Muzeum Diecezjalnym w Płocku.

Język polski sięgnął bruku... Bruku sejmowego. Jesteśmy już przyzwyczajeni, że na sali plenarnej i na komisjach, nie mówiąc już o poselskich mediach społecznościowych, pada coraz więcej słów ostrych, wulgarnych i obraźliwych. Obecnie nazywamy je… parlamentarnymi.

Zaprawdę powiadam wam waćpanowie, mości panowie i waszmościowie ziemi ciechanowskiej i najjaśniejszej Rzeczypospolitej, ku Bożej Krówce chyżo bieżyć nam trzeba. Ku Bożej Krówce chyżo bieżyć nam trzeba, albowiem tamże kwiecia rozmaitego i badyla wszelakiego dostatek i kwiecia owego i badyla my niechybnie nabyć musim, coby kwiecie owe i badyl niewiastom naszem we darze złożyć dnia ósmego miesiąca trzeciego roku pańskiego bieżącego.

I znowu wszystko kojarzy mi się z jednym… z literaturą. Kto by pomyślał, że źródłem inspiracji może być polityka, zwłaszcza polityka PiS-owska. A jednak. Gdy po expose w sprawach polityki zagranicznej Radosława Sikorskiego rozwinęła się w Sejmie burzliwa debata, moją uwagę przyciągnął profesor Zbigniew Rau, były minister spraw zagranicznych w rządzie PiS, który wypomniał Sikorskiemu, że obiecywał dwa lata temu grę na dwóch fortepianach (unijnym i amerykańskim) a tymczasem nie umie grać nawet na cymbałach.