I uwolniwszy się ze ziemskich okowów, roków pańskich kopę nieomal czekawszy na dictum takowe, człek po wtóre ku sklepieniu niebieskiemu wojaż uczynił, coby wokół srebrnego Miesiąca gwiezdnym rydwanem pływać.

W chrześcijaństwie pycha (superbia) jest grzechem i to poważnym. W Biblii jest opisana jako postawa sprzeczna z pokorą wobec Boga. Już w szóstym wieku została umieszczona na czele listy siedmiu grzechów głównych. W islamie pycha (kibr) jest jednym z najcięższych grzechów duchowych. Prorok Mahomet nauczał, że do raju nie wejdzie ten, kto ma w sercu choćby odrobinę pychy. W praktyce oznaczało to przekonanie o własnej wyższości, pogardę, odrzucenie prawdy.

Wiosna zawitała do nas w całej krasie. Co prawda jeszcze nas różnymi temperaturami i wichurami zaskakuje, ale to, co widać w ogrodach, parkach, lasach, a przede wszystkim na polach świadczy dobitnie, że przebudzony z zimowego letargu świat przyrody wybija się do życia.

Trudne chwile przeżywają fani piłki nożnej po przegranym meczu barażowym ze Szwecją. Nie pojedziemy na mistrzostwa świata w piłce nożnej, nie dla nas Ameryka, Meksyk i Kanada... A czekało już tam na nas miejsce w grupie F, z Holandią, Japonią i Tunezją.

Mawiają, iże nadobne są poniedziałki, albowiem pańszczyznę na powrót odrabiać trzeba. Jeno zaprawdę powiadam wam, i wtorki nie zawżdy zacniejsze, albowiem raz we roku pańskim wtorek poniedziałkiem się jawi.

Lubię Wielkanoc, mistyczne święto. Zwycięskie. Oprócz tradycji i duchowego wymiaru jest to święto wiosny, światła przenikającego mrok, święto życia. Przyroda budzi się i tu i ówdzie kusi kolorami. Albo śpiewem ptaków. Wprowadza w trans zachwytu. Czujemy się odrodzeni. Kwitnienie, oczekiwanie. Całe kobierce krokusów, narcyze, żonkile, forsycje... A już za chwilę będą się pysznić magnolie, bzy, rododendrony. Zawrót głowy!