Zaprawdę powiadam wam, zapłakały niebiosa nade najjaśniejszą Rzeczpospolitą i ciechanowską ziemią wysuszoną na wiór i zlitowawszy się nade losem okrutnym krainy owej, gdzie bursztynowy świerzop, życiodajnym monotlenkiem diwodoru zrosiły z lekka, jakoby łaską uświęcającą i jakoby zbawieniem ode złego, zmywszy z grubsza z ziemi owej utrapionej wegetacyi i egzystencyi troski, co się suchotą zowie.

Maciej Tomczykiewicz, poseł KO, zaskoczył wielu, gdy w niedawnej debacie sejmowej na temat wyboru sędziów do KRS zacytował Albusa Dambledor'a z Harry Pottera: „Nadejdzie czas, gdy będziemy musieli wybierać między tym co łatwe, a tym co słuszne".

W ubiegłym tygodniu w polskich mediach znowu zagościli „Pancerni”. A wszystko to za sprawą 60. rocznicy wyemitowania przez telewizję pierwszego odcinku serialu „Czterej pancerni i pies”, który stał się filmowym hitem PRL-u, a jego bohaterowie „herosami zbiorowej wyobraźni Polaków”.

Mignęła kolejna okrągła rocznica… 60 lat temu, 9 maja 1966 roku (ówczesny Dzień Zwycięstwa) Telewizja Polska wyemitowała pierwszy odcinek serialu „Czterej pancerni i pies” w reżyserii Konrada Nałęckiego, na podstawie książki płk. Janusza Przymanowskiego, weterana Pierwszej Armii Wojska Polskiego. 

Zaprawdę powiadam wam, lud ziemi ciechanowskiej modły natenczas wznosić będzie przede pudłem ze obrazem ruchomym, co się telewizyją zowie. Tamże wszak, we krainie owej, gdzie Amadeusz Mocarz, Ludwik Betonmen, li Janko Struś symfonije swe onegdaj brzdąkać raczyli, natenczas we krainie owej czarów lud Alicyę obaczy.

Na temat prezydentów pisano wiele, dobrze i źle. W Polsce jednakże rzadko o którym pisano dobrze, w Ameryce rzadko o którym pisano źle (najgorzej o obecnym).